1/28/08


നമുക്ക് തുടക്കങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകാം,
വാക്കുകളില്‍ അഗ്നിയും പ്രണയത്തിലസ്വസ്ഥതയും
കത്തിനിന്ന തുടക്കങ്ങളിലേക്ക്;
അവിടെ;
ഞരമ്പുകള്‍ വലിഞ്ഞ് പൊട്ടുന്ന നിമിഷങ്ങളില്
‍കടലാസിലേക്കുരുകി വീണ മെഴുതിരിപ്പാടുകള്‍;
ചൂടില്‍ ചിറകടര്‍ന്ന് വീണ പൂമ്പാറ്റകള്‍ക്ക്
ഹൃദയം പകുത്ത് കൊടുത്ത കവിതകള്‍;
ഓര്‍മ്മകള്‍ ശൂന്യമായ വഴികളില്‍
പകച്ച് പോയ കണ്ണുകള്‍-
തുടക്കങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു പോയ രാത്രികളാകുന്നു,
പകലുകളുടെ ശാന്തിയില്‍ മാഞ്ഞ് പോകുന്ന
തിരിച്ച് വരാത്ത രാത്രികള്‍...

7 comments:

sivakumar ശിവകുമാര്‍ said...

നല്ല കവിത...ശരിക്കും ഇഷ്ടമായി....

Gopan (ഗോപന്‍) said...

നല്ല വരികള്‍..

Ranjith.s said...

എവിടെയോ തിരിച്ചുവരാത്ത രാത്രികളിലെ
പകച്ചുനിന്ന നിമിഷങ്ങളും

ഉത്തരകടലാസുകളിലേക്ക് ഉരുകി വീണ നിമിഷങ്ങളും

പിന്നീട് ശുന്യമായ മനസ്സുമായി
തിരിച്ചുവരാത്ത ഇരുളിലേക്ക് നടന്നുപോയ നിമിഷങ്ങളും

ഓര്‍മ്മ വരുന്നുണ്ടോ
------------
ഒരു വല്ലാത്ത വ്യത്യസ്തത

ഷിഹാബ് said...

blog nu mothamaayittoru comment. grt. nannaayirikkunnu keep it.

ARUN said...

this one is real good. the way your words have traced the rise of poesy/passion/lunacy/sacrifice in the far dark hills of thoughts - that impresses, to say the least. ninte kavithakalil pothuvaayi veesunna ushna-kkaattukal ivideyum dhaaralam. they disturb, and make me proud that i still retain my 'disturbability'.
i must thank for the revelation

ജ | യേ | ഷ് said...

nannayirikkunnu suhruthe...

ധനീഷ്‌ കെ.പി said...

വളരെ നന്നയിരിക്കുന്നു കേട്ടോ.....................