words

the cast of words we are locked in,
a name tattoed in self
names joining and disjoining
title as shadows moving with you
things never seen, flattened as a word
experiences, playthings of a tongue
sounds flowing in the air,
letters crying over the paper
signs shivering in a screen
telling things they never know
chaining the hands , eyes and mind
losing expression in the torture of words.

ദൈവത്തോട്

കൂടു മാറാനാവാത്ത ശരീരവും
പുഴുക്കുത്തേറ്റ മനസ്സും
നീ എനിക്കു തന്നതെന്തിനു?
ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങളുമായി
എന്നെ അലയാന്‍ വിട്ടതെന്തിനു?
എനിക്കു മുങ്ങിനിവരാന്‍ മാത്രം
പാപ തീര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ സ്രിഷ്ടിച്ചതെന്തിനു?
നിന്റെ ഉത്തരങള്‍ക്കു പ്രതികരിക്കാന്‍
എനിക്ക് കര്‍ണങ്ങള്‍ തരരുത്
കാരണം
കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നഷ്ടപെട്ട അമ്മമാരുടെ വിളികള്‍
എന്നെ ശല്യപെടുത്തും.
ഗര്‍ഭപാത്രങ്ങളില്‍ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന ഭ്രൂണങ്ങള്‍
എന്നോടു പരാ‍തി പറയും
മതി
അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ ജന്മം ഞാനേറ്റിരിക്കുന്നു
പരാതികളിലലിഞ്ഞു വ്രണങ്ങളിലമര്‍ന്ന്
ഇനി യാത്ര..യാത്ര മാത്രം....

എല്ലാം ശാന്തമാണു
നിലച്ചു പോയ സമയ സൂചി പോലെയോ
ബന്ധുവിന്റെ മുറവിളിക്കു മുന്‍പെ
മോര്‍ച്ചറി പോലെയോ
ഒക്കെ എല്ലാം ശാന്തം
മാറ്റങ്ങള്‍ വാതിലിനപ്പുറത്തെ കോലാഹലം മാത്രം
അതു ഒരു രക്തതെയും തിളപ്പിക്കുന്നില്ല
ഒരു ഹ്രുദയത്തെയും തീ പിടിപ്പിക്കുന്നുമില്ല
ഒഴുക്കു നിലച്ച പുഴ മാത്രമാണു ജീവിതമെന്നു
ഒടുവില്‍ നാം മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നു

പുസ്തകം

അര്‍ത്ഥം നഷ്ട്ടപെട്ട വാക്കുകള്‍
ശബ്ദരഹിതമായ സ്ഫോടനം
അതാണു ജീവിതം
വിഡ്ഡിയുടെ തുടര്‍ക്കഥയില്‍
എഴുതിചേര്‍ക്കാന്‍ വിട്ടുപോയ വരി
അതാണു മരണം
അഭിനേതാവിന്റെ വാള്‍മുനയില്‍
വിറച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കലിയാകണം ചരിത്രം
എല്ലാറ്റിനുമൊടുവില്‍
ഇനിയും പിറക്കാത്ത കുഞ്ഞിന്റെ
നിസഹായമാ‍യ വേദന
താളുകള്‍ ഒടുങ്ങാത്ത പുസ്തകത്തിന്റെ
സത്യവാചകമായി അവശേഷിക്കുന്നു.

rain i saw

rain, its soft bliss
making its way through mind
burning hidden corners.
its silver threads tying memories
never letting them go.
they make hanging loops for the present
and umbilical chord for the past
to make it like an illegal child
having no rights in the world.

a wish....

what if i were a ghost?
a sweet ghost with a small bubble like body.
i would sit in the shoulder of my friend, unseen
peep into theri secrets unknown,
laugh at them in my voiceless voice
sneeze at their rings of cigarrette smokes
and then just be another smoke
vanish to the far away world.

നീ ............................

നീ പ്രണയം ആയിരുന്നു അല്ലേ?
ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞതേ ഇല്ല.
വിരലുകളില്‍ മരണത്തിന്റെ തണുപ്പും
കണ്ണുകളില്‍ അഴുകിയ സത്യസന്ധതയുമാണു
പ്രണയമെന്നു ആരു വിചരിച്ചു?
മസ്തിഷ്ക ജ്വരത്തിന്റെ മൂര്‍ച്ചയില്‍
കണ്ട സ്വപ്നം മാ‍ത്രമാണെനിക്കു നീ.
ഇടവിട്ടുവരുന്ന കുത്തിവയ്പുകള്‍ക്കിടയില്‍
ഓര്‍ത്തു കരയാന്‍
മനസ്സ് സ്രിഷ്ടിച്ച വെറും മരീചിക
വാതിലടച്ചേക്കുക
പുറത്തു നിര്‍വികാരതയുടെ മഞ്ഞുവീഴ്ചയും
അകത്തു മരണഭയവും മാത്രം.
പ്രണയം മരവിച്ചു പൊയ്ക്കോട്ടെ.